وی افزود: در تمامی محیط‌هایی که برنامه‌های پیشگیرانه اجرا می‌شود، هدف اصلی باید تغییر نگرش مخاطبان و اصلاح باورهای نادرست باشد. در چنین شرایطی، شناسایی عوامل خطر و عوامل محافظت‌کننده اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند و تولید محتوا نیز باید بر همین مبنا طراحی شود.

قربانی با استناد به یافته‌های پژوهشی تصریح کرد: نتایج مطالعات نشان می‌دهد که اطلاع‌رسانی صرف، کم‌اثرترین شیوه در حوزه پیشگیری از اعتیاد است، در حالی که مؤثرترین رویکرد، آموزش مهارت‌های زندگی، به‌ویژه تقویت مهارت مقاومت اجتماعی است.

وی ادامه داد: سال‌هاست که بر آموزش «نه گفتن» تأکید می‌شود، اما پرسش اساسی این است که این مهارت چگونه در فرد نهادینه می‌شود و چگونه می‌تواند او را در برابر فشار همسالان و موقعیت‌های پرخطر مقاوم کند. همه افراد می‌دانند مصرف مواد مخدر زیان‌آور است، اما آنچه تعیین‌کننده است، توانایی فرد در مقاومت در برابر عوامل سوق‌دهنده به مصرف است و این موضوع نیازمند تولید محتوای دقیق، هدفمند و اثرگذار است.

این روان‌شناس تأکید کرد: موضوعات پیشگیری باید علاوه بر محدود و مشخص بودن، با دقت و تمرکز بالا نیز دنبال شوند. همان‌گونه که نور خورشید با عبور از یک ذره‌بین و تمرکز بر یک نقطه، قدرت اثرگذاری پیدا می‌کند، محتوای پیشگیرانه نیز زمانی اثربخش خواهد بود که با تمرکز، هدف‌گذاری دقیق و بر اساس نیاز واقعی مخاطبان طراحی شود.

وی در پایان خاطرنشان کرد: در این فرایند، هدف اجرای مستقیم همه اقدامات نیست، بلکه باید مأموریت‌ها به تیم‌های تخصصی واگذار شود تا هر بخش با بهره‌گیری از دانش و تجربه خود، تولید محتوا و اجرای برنامه‌های پیشگیرانه را به‌صورت تخصصی دنبال کند.

انتهای پیام/