دبیر نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت در آیین اختتامیه؛
جلال غفاری، دبیر نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، با تأکید بر اینکه سینمای مقاومت زنده است و مخاطب دارد، گفت: در این دوره تلاش کردیم جشنواره را از محدوده سالن‌های سینما فراتر ببریم و با نمایش آثار در میادین، فرهنگسراها و استان‌های مختلف، ارتباط مستقیم‌تری با مردم برقرار کنیم.
به گزارش جامعه ایده آل؛ نوزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت عصر پنج شنبه با حضور داوران، هنرمندان، اهالی رسانه در ایستگاه پایانی قرار گرفت. آئین پایانی این رویداد از دقایقی پیش در سالن همایش‌های برج میلاد پس از تلاوت قرآن کریم آغاز شد. جلال غفاری، دبیر نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، در آیین اختتامیه این رویداد با اشاره به شرایط متفاوت برگزاری جشنواره، بر ضرورت حفظ جریان سینمای مقاومت، گسترش نمایش‌های مردمی و توجه به ظرفیت آثار داخلی و بین‌المللی تأکید کرد. وی در ابتدای سخنان خود با گرامیداشت یاد شهدای جنگ‌های اخیر، از سردار حسین سلامی و دیگر شهدایی که در دوره‌های گذشته با جشنواره فیلم مقاومت ارتباط داشته‌اند، یاد کرد. غفاری با اشاره به سخنرانی سردار سلامی در آیین اختتامیه دوره هجدهم گفت: «در سوم خرداد، در همین پردیس سینمایی ملت، سخنرانی ماندگاری از شهید حسین سلامی داشتیم؛ سخنرانی‌ای که حدود ۲۰ روز پیش از شهادت ایشان انجام شد.» دبیر جشنواره همچنین با اشاره به سابقه برگزاری این رویداد، از تجربه نمایش آثار سینمای مقاومت بر عرشه یک ناو در خلیج فارس در دوره هفدهم یاد کرد و آن را از اتفاقات متفاوت جشنواره دانست. وی در ادامه با عذرخواهی از تأخیر در آغاز مراسم اختتامیه توضیح داد که شرایط نامساعد جوی و بارندگی، موجب دیر رسیدن برخی از مهمانان و چهره‌های حاضر در مراسم شده است. غفاری درباره رویکرد محتوایی جشنواره اظهار کرد: «آنچه در سینمای مقاومت اهمیت دارد، نسبت میان سینما و مفهوم مقاومت است. مقاومت در سینما، پیش از هر چیز، پرداختی زیبایی‌شناسانه به انسان مقاوم است.» وی با اشاره به تحولات فلسطین و غزه افزود که بخش مهمی از آثار بین‌المللی حاضر در این دوره به روایت مقاومت و رنج مردم فلسطین اختصاص داشته است. به گفته دبیر جشنواره، حضور بیش از هزار و ۹۰۰ اثر از حدود ۱۰۰ کشور نشان می‌دهد موضوع مقاومت همچنان ظرفیت گسترده‌ای برای جلب توجه فیلمسازان جهان دارد. غفاری با بیان اینکه دوره نوزدهم در شرایطی متفاوت از دوره‌های گذشته برگزار شد، تصریح کرد: «جشنواره‌ای که در بستر دفاع مقدس شکل گرفته، امروز نیز در شرایط پس از جنگ‌های ۱۲روزه و ۴۰روزه رسالت خود را در روشن نگه داشتن چراغ سینمای مقاومت می‌بیند.» وی با اشاره به شعار و رویکرد محوری جشنواره گفت: «مفهوم ملت مبعوث، دال مرکزی حرکت گفتمانی جشنواره نوزدهم بود؛ مفهومی که به حضور و نقش‌آفرینی مردم در شرایط دشوار اشاره دارد.» دبیر جشنواره در بخش دیگری از سخنانش، مردمی بودن این دوره را یکی از ویژگی‌های اصلی آن برشمرد و تأکید کرد: «خانه جشنواره نوزدهم فقط پردیس ملت نبود؛ خانه جشنواره، میادین و محل حضور مردم بود.» غفاری توضیح داد که برگزارکنندگان تلاش کردند آثار کوتاه و متناسب با فضاهای عمومی را در میدان‌هایی که امکانات فنی لازم وجود داشت، برای مردم به نمایش بگذارند. وی از آغاز نمایش آثار جشنواره در بیش از ۲۰ استان کشور خبر داد و افزود: «اختتامیه به معنای پایان اکران‌ها نیست و ان‌شاءالله نمایش آثار تا هفته آینده ادامه خواهد داشت.» غفاری همچنین از همکاری سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران برای اختصاص سالن‌های نمایش بیش از ۱۲ فرهنگسرا به جشنواره قدردانی کرد و گفت این ظرفیت به گسترش دسترسی مخاطبان به فیلم‌ها کمک کرده است. دبیر نوزدهمین جشنواره فیلم مقاومت با تأکید بر اهمیت اکران آثار اظهار کرد: «سینمای مقاومت زنده است و مخاطب دارد؛ زیرا ملت زنده است.» وی در ادامه از استقبال از بخش بین‌الملل و کیفیت آثار ارسال‌شده به دبیرخانه ابراز رضایت کرد و گفت حضور فیلمسازان خارجی، یکی از ویژگی‌های قابل‌توجه این دوره بوده است. غفاری در بخش پایانی سخنان خود به موضوع داوری و گلایه برخی فیلمسازان اشاره کرد و افزود: «اگر اثری به‌عنوان برگزیده انتخاب نمیشود، لزوماً به این معنا نیست که اثر ضعیفی است؛ ممکن است اثر دیگری در مقایسه با آن، شایستگی بیشتری داشته باشد.» وی با دفاع از ترکیب هیئت داوران جشنواره گفت داوری آثار به جمعی از چهره‌های شاخص سینما سپرده شده و بررسی نهایی آثار با دقت و صرف زمان قابل‌توجه انجام شده است. غفاری در این زمینه توضیح داد که جلسه جمع‌بندی داوری فیلم‌های بلند حدود هشت تا ۹ ساعت طول کشیده و تلاش شده است انتخاب برگزیدگان بر پایه انصاف و عدالت انجام شود. دبیر جشنواره در پایان با قدردانی از مجموعه‌های همکار، به‌ویژه شهرداری تهران و علیرضا زاکانی، شهردار تهران، مسئولیت کاستی‌های احتمالی برگزاری را پذیرفت و خواستار همراهی برای تقویت دوره‌های آینده شد. وی تأکید کرد: «باید کمک کنیم پرچم سینمای مقاومت برافراشته بماند و چراغ این جریان سینمایی روشن‌تر و پرفروغ‌تر شود.» از کودکان بازمانده مدرسه میناب تا خانواده‌های صبور مستندسازان/ جایزه‌هایی که به صاحبان واقعی مقاومت رسید مطهره عدالت‌خواه جایزه خود را به کودکان بازمانده از حمله به مدرسه شجره طیبه میناب تقدیم کرد و مسعود زارعیان با انتقاد از وضعیت معیشتی و فقدان امنیت شغلی مستندسازان، از همسر و فرزندانش به‌عنوان همراهان اصلی مسیر حرفه‌ای خود یاد کرد. آیین اختتامیه نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت با سخنان تأثیرگذار دو تن از برگزیدگان همراه شد؛ سخنانی که فراتر از دریافت جایزه، به رنج کودکان آسیب‌دیده از جنگ و دشواری‌های زندگی مستندسازان اختصاص داشت. مطهره عدالت‌خواه، کارگردان مستند کوتاه «انتظار ۲۵ ساله»، پس از دریافت جایزه خود با قدردانی از هیئت داوران جشنواره، اعلام کرد که این موفقیت را به دانش‌آموزان بازمانده از حمله به مدرسه شجره طیبه میناب تقدیم میکند. وی با اشاره به موضوع مستندش که روایتگر زندگی خانواده یکی از دانش‌آموزان جان‌باخته در این حادثه است، گفت: «دوست داشتم این جایزه را به بچه‌های مدرسه شجره طیبه تقدیم کنم؛ کودکانی که دوستانشان آسمانی شدند، اما خودشان هنوز روزهای بسیار سختی را تجربه می‌کنند.» عدالت‌خواه با تأکید بر رنج خانواده‌های آسیب‌دیده افزود: «فکر میکنم پدرها و مادرها بهتر می‌توانند این موضوع را درک کنند. وقتی صبح با عشق فرزندتان را به مدرسه می‌فرستید، ممکن است نگران اتفاقات مختلف باشید، اما هرگز تصور نمی‌کنید که فرزندتان در مدرسه آسیب ببیند.» این مستندساز در ادامه به شرایط روحی برخی از دانش‌آموزان بازمانده اشاره کرد و گفت کودکانی هستند که پس از حادثه، حتی در خانه‌های خود نیز آرامش ندارند. وی با روایت وضعیت برخی از این کودکان توضیح داد: «بچه‌هایی هستند که شب‌ها نمیتوانند در خانه بخوابند؛ چون هنگام حمله موشکی، در مدرسه از طبقه دوم به زمین پرتاب شده‌اند.» عدالت‌خواه همچنین از کودکی به نام صدرا یاد کرد که به گفته او، پس از جان‌باختن خواهرش سوگند، دچار آسیب روحی شدیدی شده است. او اظهار کرد: «صدرا ماه‌هاست که نمیتواند صحبت کند و در پاسخ به هر حرف یا سؤالی، تنها گریه میکند.» کارگردان «انتظار ۲۵ ساله» در پایان سخنانش با تأکید دوباره بر وضعیت دشوار بازماندگان مدرسه شجره طیبه گفت: «این جایزه را با تمام احترام به کودکانی تقدیم میکنم که از آن حادثه جان سالم به در بردند، اما همچنان با پیامدهای تلخ آن زندگی می‌کنند.» سخنان عدالت‌خواه با تشویق حاضران در سالن همراه شد. در بخش دیگری از مراسم، مسعود زارعیان پس از دریافت جایزه خود، از زاویه‌ای متفاوت به مفهوم مقاومت پرداخت و با انتقاد از شرایط اقتصادی و حرفه‌ای مستندسازان، از مشکلاتی سخن گفت که به اعتقاد او کمتر مورد توجه مدیران فرهنگی قرار می‌گیرد. زارعیان با تشبیه سینمای مستند به گیاهی که بدون حمایت رشد میکند، اظهار کرد: «اگر سینمای ایران را یک خانه فرض کنیم، سینمای مستند مثل گیاهی خودرو در گوشه حیاط آن است؛ گیاهی که چندان به آن توجه نمیشود.» وی با اشاره به نزدیک به دو دهه فعالیت در مستندسازی، بخشی از تجربه شخصی خود را روایت کرد و گفت: «حدود ۱۷ سال پیش یک خودروی پژو خریدم و امروز هم با همان خودرو از مشهد به این مراسم آمده‌ام.» این مستندساز با بیان اینکه هزینه‌های تولید آثار مستند فشار سنگینی بر زندگی خانوادگی او وارد کرده است، افزود: «زمان ازدواجم صاحب‌خانه بودم، اما امروز به دلیل هزینه‌هایی که برای ساخت مستند پرداخته‌ام، مستأجر هستم.» زارعیان با اشاره به دشواری‌های فعالیت مستندسازان مستقل تأکید کرد که فقدان امنیت شغلی و مشکلات مالی، بخشی از واقعیت زندگی بسیاری از فعالان این حوزه است. وی گفت: با وجود این دشواری‌ها همچنان به فعالیت حرفه‌ای خود ادامه می‌دهد؛ زیرا خانواده‌اش در تمام این سال‌ها همراه او بوده‌اند. این مستندساز با لحنی عاطفی از همسرش فاطمه قدردانی کرد و اظهار کرد: «بعد از خدا و اهل‌بیت، یک نفر همیشه کنار من بوده و مقاومت را به من یاد داده است؛ همسرم فاطمه.» زارعیان سپس جایزه خود را به همسر و فرزندانش تقدیم کرد و گفت آن‌ها در سال‌هایی که او برای تولید آثار مستند، شب‌های زیادی را دور از خانه سپری کرده، با صبوری و همراهی خود معنای دیگری از مقاومت را به نمایش گذاشته‌اند. وی تأکید کرد: «یک نوع مقاومت در برابر دشمن است و نوع دیگری از مقاومت را خانواده‌های اهالی سینما تجربه می‌کنند؛ خانواده‌هایی که صبوری می‌کنند تا ما بتوانیم کار کنیم.» محمدیان: کودکان آسیب‌دیده از جنگ به حمایت روحی نیاز دارند/ پویانمایی می‌تواند امید را به بچه‌ها بازگرداند هادی محمدیان، کارگردان انیمیشن «سفینه نجات»، پس از دریافت جایزه در بخش پویانمایی نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، با قدردانی از برگزارکنندگان جشنواره، دغدغه اصلی خود را وضعیت روحی کودکان پس از تجربه جنگ عنوان کرد. محمدیان با بیان اینکه بسیاری از کودکان ایرانی در ماه‌های اخیر روزهای دشواری را پشت سر گذاشته‌اند، اظهار کرد: «به عشق بچه‌های ایرانی که این روزها سختی‌های زیادی را تحمل کرده‌اند و از جنگ آسیب روحی دیده‌اند، تلاش کردیم این فیلم دیده شود تا بتوانیم به آن‌ها روحیه بدهیم.» وی با اشاره به دشواری‌های معرفی و نمایش این اثر افزود که گروه سازنده برای اطلاع‌رسانی و رساندن خبر اکران فیلم به خانواده‌ها تلاش زیادی کرده، اما این تلاش‌ها به نتیجه مطلوب نرسیده است. کارگردان «سفینه نجات» گفت: «خیلی تلاش کردیم که دست‌کم خانواده‌ها از نمایش فیلم مطلع شوند و بتوانیم برای آن تبلیغات مناسبی داشته باشیم، اما متأسفانه آن‌طور که انتظار داشتیم موفق نشدیم.» محمدیان با بیان اینکه دریافت جایزه برای او با احساساتی متفاوت همراه است، تأکید کرد که خوشحالی از موفقیت فیلم در جشنواره، نگرانی او درباره دیده نشدن اثر از سوی مخاطبان اصلی‌اش، یعنی کودکان و خانواده‌ها، را از میان نبرده است. وی در بخش دیگری از سخنانش خطاب به علیرضا زاکانی، شهردار تهران، از خدمات شهرداری در جریان جنگ قدردانی کرد و گفت: «ما خدمات شهرداری را در این جنگ از نزدیک دیدیم و قدردان این زحمات هستیم. حضور نیروهای شهرداری و سرعت عمل آن‌ها در رسیدگی به شرایط پس از بمباران، واقعاً برای مردم دلگرم‌کننده بود.» این کارگردان در عین حال تأکید کرد که حمایت از آسیب‌دیدگان جنگ نباید تنها به خدمات فوری و امدادی محدود شود و توجه به نیازهای عاطفی و روانی کودکان نیز ضروری است. محمدیان افزود: «بچه‌ها پس از جنگ واقعاً از نظر روحی آسیب دیده‌اند و به کمک نیاز دارند. خواهشم این است که از پویانمایی حمایت بیشتری شود تا بتوانیم برای این کودکان کار کنیم.» سخنان کارگردان «سفینه نجات» در شرایطی مطرح شد که آثار پویانمایی به دلیل برخورداری از زبان تصویری و ظرفیت قصه‌گویی متناسب با گروه‌های سنی مختلف، می‌توانند ابزاری برای همراهی عاطفی با مخاطبان کودک باشند. برگزیدگان بخش‌های مختلف جشنواره فیلم مقاومت معرفی شدند: *برگزیدگان بخش مستند با حضور هییت داوران؛ محسن اسلام زاده، مرتضی شعبانی، مصطفی دالایی، امیر وجدانی و حسین زارع زاده _بهترین کارگردانی فیلم مستند بلند شایسته تقدیر : «خشت و خون» از عقیل جماعت برگزیده: «ابراه کوچکی‌میان هور» از مرتضی پایه شنار _بهترین دستاورد مستند برگزیده دستاورد مستند: «کریدور طلایی» از سید حسن سیدی پریشان و وحید کاظمی برگزیده دستاورد مستند: «من جلال ال احمد هستم» پژوهش علی اکبری _بهترین فیلم مستند بلند شایسته تقدیر: «من جلال احمد هستم» از علی اکبری برگزیده: «ایستاده در کنار تیمز» از زهره نجف زاده _بهترین فیلم مستند کوتاه برگزیده: «انتظار ۲۵ساله» از مطهره عدالت خواه عدالت خواه پشت تریبون گفت: جایزه را تقدیم بچه هایی از مدرسه شجره طیبه میناب میکنم که بازماندگان هستند و روزهای سختی را میگذارنند، بچه هایی هستند که نمیتوانند شب خوب بخوانند یا بچه ای که نمیتواند صحبت کند و فقط گریه میکند این جایزه را تقدیم همه بازماندگان مدرسه شجره طیبه مدرسه میناب میکنم. _بهترین کارگردانی مستند کوتاه شایسته تقدیر: «هفت سامورایی» به کارگردانی بهزاد علوی برگزیده: «در میان درختان انجیل» به کارگردانی مسعود زائریان زائریان نیز گفت: سینمای مستند مثل گیاه خودرو است که به آن توجه نمیشود هفده سال است که مستند میسازم، شب های زیادی برای تدوین و فقدان امنیت شغلی منزل نبودم اما محکم ادامه میدهم و همسرم به من مقاومت را یاد داد و جایزه را به همسر و فرزندانم تقدیم میکنم. *برگزیدگان بخش فیلم کوتاه هییت داوران: محمدعلی شجاعی فرد، امیرعباس ربیعی، دانش اقباشاوی، حسین مهکام، نازنین پیرکاری به همراه سردار مقوا ساز روی صحنه حاضر شدند. _بهترین فیلم کوتاه برگزیده: «بی تورا» فرج صالحی _بهترین کارگردانی برگزیده: «پیامبر » از احسان عابدنیا _بهترین فیلمنامه برگزیده: کاپیتان تورس» از حسین جمشیدی جایزه ویژه هییت داوران: «زیر چشمان خدا» از ابوالفضل ساعی مهربانی _بهترین دستاورد فنی شایسته تقدیر: «ادم خورها» از سید محمود لاجوردی برای صداگذاری برگزیده: «سلامون» از سید محمدرضا سجادیان برای فیلمبرداری *برگزیدگان بخش پویا نمایی هییت داوران: مصطفی حسن آبادی، محمدحسین صادقی، عبدالله ملکی _بهترین فیلم انیمیشن بلند شایسته بلند: افسانه سپهر به کارگردانی مهدی جعفری جوزانی برگزیده: سفینه نجات به کارگردانی هادی محمدیان جایزه ویژه: نبرد بادبادک ها به کارگردانی الهام ابراهیمی _بهترین کارگردانی پویانمایی بلند برگزیده: سفینه نجات به کارگردانی هادی محمدی _بهترین پویانمایی کوتاه: شایسته تقدیر: ماجراهای نوید از میلاد محمدی برگزیده: شهر موشکی به کارگردانی رسول آذرگون _بهترین استدیوی تولید پویانمایی: استدیو مهوا برای مهدی جعفری جوزانی *برگزیدگان بخش بین الملل _بخش سینمای داستانی؛ بهترین فیلم مستند: برگزیده : فیلم «شوریدگی» از کارول منصور و مونا خالیدی از لبنان _بهترین مستند کوتاه برگزیده: «ازتعاشاتی از غزه» از رهاب نزال _بهترین فیلم کوتاه داستانی برگزیده: «هند در محاصره است» از اردن _بهترین فیلم سینمایی داستانی برگزیده: «پسرک» محصول روسیه به کارگردانی اندری سیمونوف *برگزیدگان بخش فیلم سینمایی بلند بهترین جلوه های ویژه میدانی: برگزیده: رضا ترکمان برای فیلم جانشین بهترین جلوه های ویژه بصری: برگزیده: محمد برادران برای فیلم جانشین بهترین چهره پردازی: برگزیده: محسن شادی بخش برای فیلم «دشت سوزان» برگزیده: شهرام خلج و سودابه خسروب برای فیلم «پل» بهترین موسیقی: برگزیده: مسعود سخاوت دوست برای دو فیلم «دشت سوزان» و «کوچ» بهترین تدوین: برگزیده: اسماعیل علیزاده برای فیلم «سرزمین فرشته ها» به کارگردانی بابک خواجه پاشا بهترین طراحی صحنه و لباس: برگزیده: بهزاد اقابیگی و پیام حسینی سوری برای فیلم «سرزمین فرشته ها» به کارگردانی بابک خواجه پاشا بهترین فیلمبرداری: برگزیده: محمدصادق رمضانی برای فیلمبرداری «دشت سوزان» بهترین فیلمنامه: نشان ویژه و دیپلم افتخار شایسته تقدیر: بهجت شریف برای فیلم سینمایی قماربلز برگزیده: فرزاد احمدی برای فیلم «دشت سوزان» بهترین کارگردانی اول: برگزیده: محسن بهتری برای کارگردانی «قمارباز» بهترین کارگردانی: برگزیده: مجید اسماعیلی برای کارگردانی «دشت سوزان» بهترین بازیگر نقش مکمل زن: برگزیده: زهرا مرادی کرمانی برای فیلم «کوچ» بهترین بازیگر زن: برگزیده: سارا حاتمی برای فیلم «پل» بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: برگزیده: کوروش تهامی برای فیلم «قمارباز» بهترین بازیگر مرد: برگزیده: آرمان درویش برای فیلم «جانشین» بهترین فیلم سینمایی: برگزیده: کامران مجیدی برای فیلم «دشت سوزان» جایزه ویژه هییت داوران: منوچهر محمدی برای فیلم سینمایی «سرزمین فرشته ها» جایزه ویژه شهید سلیمانی: مهدی مطهر برای فیلم «کوچ» جایزه ویژه دبیر جشنواره : روح الله سهرابی برای فیلم جانشین انتهای پیام/