وی همچنین به خاطراتی از دوران پس از جنگ اشاره کرد و گفت: "یادم می‌آید که یک داستان کوتاه نوشتم و خدا کمک کرد. این داستان بعدها تبدیل به کتابی شد که یک سال بعد جایزه گرفت."

جلیلی در ادامه به چالش‌های جراحی و استراحت مطلق خود اشاره کرد و گفت: "دکتر گفت که باید سه روز استراحت کنم، اما من بعد از سه روز دوباره به فیلمبرداری برگشتم."

او درباره تجربه‌اش از جشنواره‌های بین‌المللی نیز صحبت کرد و افزود: "در سن ۳۲ سالگی به فکر جهانی شدن آثارم فکر میکردم، اما در ۲۷ سالگی این اتفاقات شروع شد. جشنواره‌ای که به ژاپن رفتم، تجربه‌ای خاص بود."

جلیلی همچنین به ارتباطاتش با دیگر هنرمندان و تأثیر آن‌ها بر کارش اشاره کرد و گفت: "آقای نظام کیایی، کارگردانی شریف و تحصیل‌کرده در آلمان است که همیشه از من حمایت کرده است."

در پایان، ابوالفضل جلیلی با ابراز قدردانی از افرادی که در مسیرش به او کمک کرده‌اند، تأکید کرد: "افتخار می‌کنم با جوایزی که اخیراً گرفتم، ثابت کردم که می‌توان با تلاش و پشتکار به موفقیت رسید."

این گفتگو به خوبی نشان‌دهنده سفر پرچالش و الهام‌بخش این هنرمند در دنیای سینماست.